Fate;

I wrote to my friend, Soroush couple of days ago.

I think in times of hard we need all of our friends and family to bring us the love and gratitude back.

I told him how I lost a friend and how lost I am these days.

He sent me the most beautiful poem ever.

من به تقدیر و به پیشانی و اینگونه اباطیل

ندارم باور.

اگر از من شنوایی داری

می‌گویم

هر کسی قطره‌ی خُردی‌ست در این رودِ عظیم

که به تنهایی بی‌معنی و بی‌خاصیت است،

و فشارِ آب است

آن ناچاری

که جهت‌بخشِ حقیقی‌ست.

ابلهان

بگذار

اسمش را

تقدیر کنند.

الف. بامداد.

Sorry if I didn't put the English version.